ano nga ba?

super sunod-sunod yung birthdays ng mga past and present classmates ko. KC Ferre, Greg, Marc, Michy. christmas party ngayon sa admin, and super busog na busog ako sa dami ng foods! waah. haha. tapos ate joan complemented my attire. nakanang! haha..

so anong konek nun sa title? wala. eto yun.

kahapon kasi was Greg’s 19th birthday, na ni-celebrate nya kina Asas. ayun… sobrang na-OP ako dahil feeling ko, may nasasabi sila about me. lalo na yung isang kontrabida. ugh. why? dahil kay L. maaaan! sabay kasi kaming pumunta dun… so what? minamasama na nila yun ah? my god… hindi ko naman gagahasain yung tao! and basta, para bang dapat hindi ko siya lapitan… kasi masama. kasi hindi pwede. tapos parang lagi pa siyang tinatabihan ni bruha at natingin pa sakin. so hindi talaga ko at ease the whole time.

tapos lalo pa kong nawalan ng gana nung parang g*go si jm. kinakausap eh parang ewan~ tas parang umiiwas… na ewan na naman. daaang. pero nung kumakain ako nung inihaw, lumapit sya tas humingi. tas nung lumayo ako, medyo napalapit ako kay L and what did I get? tingin na parang nang-aasar from him and ian. g*go talaga!

hay. life’s a bitch.

****

pero eto talaga yung konek sa title. nung nag-smart ulit ako, nagpapa-miskol siya. nakanang… tapos nagkatext pa kami… and he even asked me kung pupunta ko dun sa birthday ni greg. aww. at eto pa, sabi niya, bumili daw siya ng shirt na kakulay and almost same design nung sakin. at sabi nya, sabay daw namin isuot. ayii~ haha. so binigyan ko naman ng meaning yun? lul ka, haha!

ewan ko. he might be just being sweet for the wrong reasons… and what i mean with that is “being sweet” sa opinion ko lang, na nasa isip ko lang.

ano nga ba? ewan. :(

backreading my addiction.

lagi kong binibisita ang peyups.com para magbasa ng posts sa thread ng PBB Celebrity Edition, at paminsan ay sa Maroon Mania (kung saan ako dati nagmaepal na mabuti dati). Napansin kong wala na nga pala yung thread ni Marvin Cruz, ang favorite kong basketball player and ang reason bakit ako nanood ng UAAP, PBL, at ngayon, PBA. siguro dahil dun sa mga takteng naninira sa kanya. ohwell. kahit naman anong sabihin nila, Marvin Cruz will always be Marvin Cruz. at favorite ko pa rin siya ;)

 anyway, napansin ko na meron talaga kong tendency na maging sobrang adik sa isang bagay. i swear. nakakahiya na nga yung mga pinaggagawa ko dati dun sa thread ni Miggy Maniego… i really liked him that time… at wala ng ibang means of showing it than to be super OA. yun nga lang, marami atang nayamot. tapos hindi na ko ulit nagpost after nun dahil naging busy ako masyado. siguro nga naisip nilang hindi ako for real. well, bahala na sila.

medyo nahurt ako nung mabasa ko yung posts nila nung after ng Milenyo… ang tagal din kasing nag-brownout nun dito samin dahil kami yung affected  talaga nung bagyo… tas parang pinapalabas nila TG (= taong bundok) ako. kamusta naman yun? :( kaya nabadtrip na rin ako… gahhhd.

ayoko na. tama na muna. babawi din ako.

things i miss.

sige na nga. oo, nami-miss ko maging member ng isang choir. honestly, gusto ko ulit maging member ng chorale ensemble ng school, kahit gaano kahirap maging alto 2. hahaay… i guess influence to ng pakikinig ko ng songs ng UP Singing Ambassadors. wah.

okay, okay… aaminin ko na rin… na kaya ako nagdownload ng songs/videos nila is because naaalala ko si gen. or would it be proper to say na nami-miss ko siya? wadahel. i am again starting to sound like some love-starved bitch. sorry. or i miss the feeling of being in love? reciprocated love ha. haaay. i am so pathetic. :(

i even asked nanay this sillt thing: “Nay, pano kung may boyfriend ako na member ng UPSA?” in which she replied, “Eh di nakaka-impress…”

watching/listening to their performances makes me feel proud that i used to have a boyfriend who’s a member of that choir. not just any choir, but a world-class one. the only problem is he’s already in love with someone else, and happy with her.

but so am i. haha. or am i? bwiseeeet.

i’m starting to think na kaya ko nami-miss ang mga lalake na yan is because of that goddamn SMC = Samahan ng Malamig ang Christmas. na mukhang member ata ako. haha.

people i miss: oliver, genesis, and renz joseph. ohmygod. i am really pathetic. haha.

classmates.

one. si green. haha. biglang nag-code name? hehe. buti nang safe noh :D for the past few days, masyado kaming close. as in we spend a lot of time together.. tapos ang physical pa mang-asar. yung tipong pipisilin yung cheeks/nose/arm mo or ididikit yung face mo sa body nya. adik di ba? haha. but yeah, we are that close now. kahapon nga, nung nandun kami sa boarding house nila, nagulat ako nung bigla siyang tumabi nung nakahiga ako. walang malisya yun, dude, pero syempre nailang ako… especially nung nagsimula ang asaran. buti na lang hindi naman silang lahat. haha. naisip ko nga, since joie was there, hindi kaya nai-report na nun kay vane ang incident? my god. tapos, ang kulit-kulit pa niya nung nasa dimples kami. haha. lalo na pag kunyare nama-magnet siya sakin because super magkatulad yung damit namin. and nung umaga naman, i felt his body against my back nung nangpicture kami. waaaaah. nakaaliw na nakakakilig…sana. naku naman. exclude kilig, please. ewan ko ba, eto na naman ako. haha. super pigil to the max… bwiset. pero halata pa rin naman. :(

two. si L naman. heehee :D natatawa ko sa “green” convos namin ng guy friends ko. feel na feel kong one of the boys ako. haha! basta that “thing”. wahaha. anyway, there were nights na naiiyak ako because i feel like i’m just a nobody sa kanya… na parang pang-sub, o importante lang pag kailangan nya ko. may times din na naiisip ko nang super lumayo, pero kamusta naman the day after, ganun pa din. haha. ewan ko ba… siguro nga sobrang naging close na kami plus super madalas ko silang kasama kaya mas mahirap siyang iwasan kesa kay green.

natatawa lang ako kanina kasi kinakantahan niya ko nung line sa beautiful girls ni sean kingston: your dating other guys, your telling me lies / oh i can’t believe what i’m seeing with my eyes /i’m losing my mind, and i don’t think it’s clever… na ang reply daw eh: I mashed up ya mind / When I tell you lies / But boy don’t be suprised / That I’m seeing other guys / I’m too young to settle /And you should’ve known better …

what the hell. haha. wala naman akong ginagawang pang-aaswang sa kung sinoman. :D

three. si renz. haha. tinanong ko si chong kung san siya sa alfonso… well dahil yun kay erot. tas bigla na lang pumasok sa isip ko si bulol. what the fuck. haha. ayun. wala lang. classmate daw niya yun dati at close daw sila. haaay.

miss ko na si bulol… :(

another stoicism

Here i am, creating another blog, hoping that i could express my feelings without acquaintances to know that i have these thoughts all along. Haha.

Anyway, today was a fun… Except for this afternoon. Sinabihan kasi kami ng prof namin about our project, and medyo worried ako because during the time that the matter was discussed, wala ang thesis partner ko. And hindi ako makapag-decide kung ano yung gagamitin namin.

Later that day, pumunta kami sa pad nina Pij para tumambay. We were having fun, until may nagkayayaan umuwi. Ayun, so only the 7 of us were left… and dun napag-usapan yung sa project. I felt more worried, because i don’t know if we should make a CAI, which is so darn easy and would equate to a not-so-good-not-so-bad grade, or an ERP, which requires you to work with more people but the difficulty level is higher and would mean a higher grade. I’m not considering MIS or ESS, anyway. Haha.

Greg said, “Mag-ERP na rin lang kayo (since he already belong to a group who would make an ERP), kayo nina PJ.” Sa totoo lang, I’ve thought about that even before he said it. Kaya lang…KAYA LANG, naisip ko na rin yung next na nangyari…

I asked Pij, actually it souned like I was pleading [pathetic. haha], if they could just make an ERP. And I knew he understood why I was telling him that — because I want to work with them. Darn, he said that he’s not sure if they would make an ERP because he’s planning to have an ESS instead. Sabi ko na eh. I knew it. He wouldn’t want to work with us. Oh well.

I felt bad because of it. I mean, hindi kaya niya naisip na kaya naman nagkaganon yung system namin before eh dahil super duper nagsa-slack ang groupmates ko? Darn. Tapos ayun, ayaw niya ko isama. Fine. I hope I didn’t sound rude or whatever, but I said, “Oh well, I’ll just search and God will provide.” So much for self-pity. Haha.

Well, maybe, what I’ve done during our OOP days is backfiring on me. Haha.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.